m524154fm4نمی‌دانم ملاقاتی که خانم کاترین اشتون در ایران با برخی داشتند از لحاظ پروتکل سیاسی تا چه میزان کار صحیح یا ناصحیحی بود، نویسنده این سطور در مقام رد یا تایید این ملاقات نیست.

صدای زرند – محمدتقی فاضل میبدی: دراینجا نظر وزارت خارجه باید مورد توجه قرار گیرد که آیا این کار جنبه دیپلماتیک دارد یا خلاف آن است اما واکنش‌هایی که در پس این ملاقات ازسوی عده‌ای برانگیخته شد، از چند جهت قابل توجه است.

1- ملاقات نماینده خارجی اتحادیه اروپا، خانم اشتون که با برخی از زنان صورت ‌گرفت باید از سوی مقامات مربوطه بررسی شود.

2- وزارت خارجه برای خارج کردن ایران از مشکلات جهانی و رفع تحریم‌ها گام‌های بزرگی برداشته است و در این راه اگر پیروزی نصیب گردد، به حساب این حزب و آن گروه نیست، بلکه به حساب تدبیر دولت و یکپارچگی ملت ایران است. دعوت خانم اشتون به ایران و مذاکره با هیات همراه و دفاع آنان ازحقوق این ملت، از گام‌های موثر دولت است حال چرا عده‌ای، با بهانه‌ای کوچک و به جای دست مریزاد، به خاطر یک ملاقات برنامه‌ریزی نشده، این همه بحث و مصاحبه آفریده‌اند، مشخص نیست.

اگر می‌خواهند با دولت فعلی به عنوان یک جریان سیاسی مخالفت کنند، راه این نیست و متاسفانه باید اذعان داشت با این شیوه، منافع همه دچار خدشه می‌شود، ادبیاتی که در مجلس شورای اسلامی یک مقام مسئول خارجی را «عجوزه» خطاب می‌کند یا در شهر به حساب و به عنوان شهرداری بیلبوردهایی را نصب می‌کند، چه نتیجه‌ای در پی خواهد داشت؟

احضار وزرای محترم اطلاعات و خارجه، هرچند حق مجلس است اما بر مذاکرات پیش‌رو که هنوز در آغاز راه هستیم، چه تاثیری خواهد داشت؟ اگر بحث انتقاد از دولت است برخی اصلاح‌طلبان نیز به برخی نصب‌های این دولت انتقاد دارند اما انتقاد از دولت راه دارد که نباید تنها منافع گروهی خاص را لحاظ کرد، آیا آقایان اندیشیده‌اند که این اقتصاد بیمار و این تورم نابجا و در نتیجه این همه فساد و اعتیاد، مولود کدام تدبیری است، آن هم درکشوری که دارای منابع سرشارطبیعی و انسانی است؟

آیا آقایان می‌دانند که میلیون‌ها انسان دراین کشور با درآمد اندک زندگی می‌کنند و میلیون‌ها جوان، بیکار و سرگردانند و هزاران جوان به آن سوی مرزها رفته و سردرگریبانند؟

یکی از راه‌های نجات اقتصاد کشور حل سیاست گره خورده خارجی است و این بی‌تدبیری‌ها و جنجال‌آفرینی‌ها و جنگیدن‌ها سیاست خارجی ما را و در پی آن اقتصاد ما را هدف می‌گیرد، نقد علمی واخلاقی کردن حق هرانسانی است اما هرازگاهی عده‌ای را به خیابان کشاندن و بر در سفارتخانه‌ای فریاد کشیدن و بزرگان علمی و سیاسی را درانزوا نشاندن، به دور از اخلاق و مبارزه سیاسی است. حمله به سفارت انگلیس که برخی از کسان و برخی از همین جراید در دو سال قبل برای آن سوت کشیدند و کف زدند، چه سودی برای کشور داشت و عاقبت کار را به کجا رسانید؟

مشکل بزرگ‌تر این است که این کارها به نام خودشان صورت نمی‌گیرد، آدمی به یاد شعر فردوسی می‌افتد که: زیان کسان ازپی سود خویش / بجویند و دین اندر آرند پیش.

٣- امروز در غالب کشورهای دنیا نقض حقوق بشرصورت می‌گیرد، اما چرا همواره باید ایران هدف قرار بگیرد مگر جز این است که دشمنان در پی هر بهانه‌ای می‌گردند تا سیل تهمت‌ها را روانه کنند. پیام قرآن کریم «وا… یدعواالی دارالسلام» است، شعار ما و برخورد ما با تمام شهروندان ایرانی باید از سر صلح و دوستی باشد.

*استاد حوزه و دانشگاه

منبع: پایگاه خبری ایران خبر